Schrijfatelier

Zowel in het BOp als in de bibliotheek van Ukkel organiseren wij een schrijfatelier. Dit atelier creëert een veilige en gemoedelijke omgeving waarbinnen we je willen stimuleren om te schrijven. Interesse om vrijblijvend deel te nemen aan een schrijfatelier? Contacteer Bart Braeckevelt, bart.braeckevelt@bop.brussels, tel. 02 210 04 75.

Hieronder lees je een verhaal van een deelnemer van het schrijfatelier in het BOp.  

Merci, Madame

Op een decemberavond zijn mijn vriendin Lou en ik op weg naar de bioscoop in de binnenstad. Het vriest dat het kraakt en we installeren ons behaaglijk in de goed verwarmde zaal. We hangen onze jassen op de rugleuning van de lege zitplaatsen voor ons. De lichten worden gedimd, alleen aan de zijkant van het hellende gangpad is er nog wat zwak schijnsel. Er is maar weinig volk in de zaal en links naast mij is een zitplaats leeg. Wanneer na het voorprogramma de film begint, zitten we al meteen aan het witte doek gekluisterd. Ik merk niet eens op dat de plaats naast mij nu bezet is, tot ik iets gewaard word. Een gedaante helt over naar mijn kant. Een hand rust onbeweeglijk op mijn linkerknie.

Geen reden voor paniek, helemaal opgaand in de actie op het witte doek, pak ik de hand en duw ze van mij weg. Op het scherm ontwikkelt zich een ingewikkelde intrige die al mijn aandacht opeist. Plots voel ik weer die hand, opnieuw schuif ik ze naar de kant. Zal de schurk ontmaskerd worden? Zal de 'jeune premier' er eindelijk toe overgaan het mooie meisje in zijn armen te nemen en te kussen? Nogmaals de hand, ik neem een besluit en leg de mijne, die ik de hele tijd krampachtig terzijde heb gehouden, er bovenop. Ziezo, nu kan ik ongestoord genieten van het boeiende vervolg en de verrassende ontknoping van de romance.

Vlak voor de lichten aanfloepen richt zich de gedaante naast mij op. Ik kan niets onderscheiden, hoor alleen een stem die zachtjes, ik zou haast zeggen, innig, fluistert: 'merci, madame'.

Als de zaal weer in licht baadt, strompelt op het einde van het gangpad een gebogen, haveloze gestalte naar de uitgang, de ijskoude nacht in... Ik ben helemaal van streek, nee, eigenlijk ontroerd: nooit eerder kreeg ik voor zo weinig, zo'n warm dankjewel!

 

Joanna Michiels