Schrijfatelier

Zowel in het BOp als in de bibliotheek van Ukkel organiseren wij een schrijfatelier. Dit atelier creëert een veilige en gemoedelijke omgeving waarbinnen we je willen stimuleren om te schrijven. Interesse om vrijblijvend deel te nemen aan een schrijfatelier?
Contacteer Bart Braeckevelt, bart.braeckevelt@bop.brussels, tel. 02 210 04 75.

 

KERST IN CORONA-TIJDEN 

 

Ze hadden het erover gehad: met wie zouden ze de eindejaarsfeesten vieren? Geen moeilijke vraag, met hun eigen bubbel: zij en hij en één buitenstaander. Hun kinderen hadden elk hun eigen bubbel met hun gezin. Dat het virus tegen het eindejaar de wereld uit zou zijn was onwaarschijnlijk. Het was al december, er moest dringend met iemand worden afgesproken.

Ze leunt in de keuken tegen het aanrecht en wast haar handen, grondig zoals voorgeschreven, een halve minuut lang. Haar gedachten dwalen af naar de mensen die in aanmerking zouden komen. Simone, haar vriendin, op kerstavond? Of nee, die zou wel met haar alleenwonende dochter vieren.

Het beeld van de bedelaar op de hoek van haar straat, naast de Delhaize zweeft haar voor de ogen. Een gebrekkige Roemeen met ogen waar eindeloos verdriet en eenzaamheid uit spreken. Ze stopt hem steeds wat toe. Obstakel is, hij spreekt geen andere dan zijn eigen taal. Hoe maak je het dan gezellig? Dan bedenkt ze hoeveel deugd een goed eetmaal en een warm onthaal in een familiale sfeer hem zouden doen. Maar wat daarna? Hoe harteloos zou het zijn hem weer de nacht in te sturen naar zijn tochtige slaapplaats. Uitgesloten.

Hoe dan ook, ze moet met haar man overleggen. Misschien heeft hij iemand op het oog?

Ze duizelt, niet voor het eerst de afgelopen dagen. Zou ze verkouden zijn? Haar keel doet pijn, ze voelt zich doodmoe en ze is vlug buiten adem.

Het gaat alweer over en ze schrijft een boodschappenlijstje. Dan doet ze haar maskertje voor en stapt ze met haar caddie de straat op.

‘’Bonjour Madame’’ verwelkomt de bedelaar haar vanonder een stapel dekens. Haar hart krimpt ineen als ze bedenkt dat hij de nacht buiten heeft doorgebracht in de winterkou. Wat zal ze hem toesteken? Ze zou iets eetbaars voor hem kunnen kopen, of toch liever geld geven? Hoe dan ook, een druppel op een hete plaat, beseft ze, en schaamt zich voor de schamelheid van het gebaar. Ze doet haar aankopen en begeeft zich met een volgeladen kar naar de wachtrij aan de kassa.

Een winkelbediende ziet hoe de bejaarde dame als in slow motion door de benen zakt en kan haar nog net opvangen. Iemand belt het noodnummer en er vormt zich een groepje op de stoep als de ambulance aankomt. Er wordt meewarig met het hoofd geschud en wat Covid-19 commentaar gewisseld. Dan gaat ieder zijns weegs.

De bedelaar kijkt ontzet de ambulance na en kruipt nog dieper onder de dekens. Zijn lege plastiek bekertje rolt het trottoir af en komt tot stilstand in de goot.

Joanna Michiels